Het Nieuwe Jaar 2022

Beste parochianen,

Vorig jaar schreef ik in mijn Nieuwjaarsboodschap aan de parochianen van het toenmalige Parochieverband: Ik wens u toe dat het beter zal worden dan het afgelopen jaar!

Voor een deel is dat uitgekomen: Er kwamen de vaccinaties, in de zomer hebben wij meer vrijheid gekend dan het jaar daarvoor, de verenigingen kwamen weer bij elkaar, heel belangrijk voor onze gemeenschappen! In Banholt is zelfs de laatste zondag van augustus de ouderwetse Broonk gehouden.

Toen ging het weer de verkeerde kant op: De ziekenhuisopnames stegen, we kregen de Deltavariant en we zijn nu al aan de Omikronvariant, niemand weet welke kant het opgaat.

De vraag aan ons allen is: Hoe stellen wij ons op in deze onzekere tijd?

Ik verbaas mij soms over de negativiteit van mensen: ik hoorde een kerkganger zelfs zeggen: “Van mij mogen ze de Jonge in de gevangenis zetten” Natuurlijk is er de neiging tot negativiteit, tot moedeloosheid bij mensen.

Maar als gelovigen mogen we toch ook een andere kant belichten. De kant van het zoeken naar het goede, het positieve en vooral ons vermogen tot liefde en mildheid!

Toen ik hoorde dat de Bischoppen de vieringen na 19.00 uur, ook in de Kerstnacht, hadden afgeraden was ik boos. Diezelfde avond bad ik tot Maria. Er kwam rust over mij heen. Het was alsof Zij tot mij zei: Was ik boos toen ik in die koude stal mijn Kindje kreeg, was ik boos toen ik onder het kruis stond van datzelfde Kind?

Ik was ontroerd en ging een kaarsje bij Haar opsteken.

Laten wij niet boos zijn, niemand iets verwijten, het leidt tot niets!

Ik wens u allen een Zalig Nieuwjaar, waarin we zoeken naar het goede, het positieve.

En…. Misschien wat meer bidden tot onze Moeder Maria, het helpt!

 

pastoor Tervoort

 

Onderweg naar Kerstmis

Eerstdaags mogen we advent en kerstmis vieren.
Voor de tweede maal tijdens de Covid-19-pandemie.
De terugkeer naar de normaliteit gaat minder snel dan we hoopten. De vele maatregelen en protocollen vragen ons wijselijk om afstand te houden. We hebben ons leven anders moeten inrichten. Zowel thuis als op school, op het werk, in de kerk en in het verenigingsleven verlangen we weer naar “het oude normaal”.  We verlangen naar fysieke geborgenheid en echt samen leven.
We beseffen eens te meer dat niet alles maakbaar is.

Hoe zat het ook weer met kerstmis? Kun je kerstsfeer maken of kopen? In de winkels is alles te krijgen wat nodig is voor de kerstsfeer.  Dennebomen en lichtjes, ballen en slingers en alle ingrediënten voor een heerlijk feestdiner. “I am dreaming of a white Christmas” klinkt misschien op de achtergrond. Maar het zal wel weer te warm zijn, dit jaar. Misschien dat we met de spuitbus de ramen wit kunnen spuiten? Doen alsof?

Wat hebben we ervan gemaakt, van Kerstmis?  Door te veel glitter en glamour sneeuwt Kerstmis onder. Want het wezenlijke van Kerstmis kun je niet kopen. En kun je niet maken. Het moet je geschonken worden. En het wordt ons geschonken als je je nog verwonderen kunt… “Een Kind is ons geboren” (Jes. 9,5), klinkt het in onze kerken. Ieder kind: een klein wonder.  Wie het in z’n armen neemt beseft opeens hoe kostbaar een mensenkind is, hoe belangrijk zorgende handen zijn en hoe afhankelijk de een van de ander. Een kind doet je je stoerheid afleggen. Het roept verwondering op en maakt het beste in je wakker.

Hoe kan het toch? De grote God die het heelal vervult, heeft zich klein gemaakt. Niet groter dan de maat van Maria’s schoot. Herders en wijzen raken niet uitgekeken op dat Kind, Gods eigen Zoon, liggend op stro. Laten we ons verwonderen over wat er van dit Kind gezegd wordt.  Wie er zich over verbaast wie het Jezuskind is, wordt er stil van en richt zijn leven er naar in. Kerstmis is meer dan sfeer. Kerstmis heeft vooral met verwondering van doen en met verandering van leefstijl. Laten we ons in de advent heel bewust voorbereiden op de geboorte van Jezus.

Kapelaan Dassen

 

Samenwerking in geloof, hoop en liefde

Goede mensen van Banholt en Terhorst 

Sinds 1 oktober mag ik pastoor Tervoort en pastoor Janssen helpen in de zeven parochies die aan ons zijn toevertrouwd. Als geboren Maastrichtenaar was ik al op jonge leeftijd bekend met het Mergelland. Maar de afgelopen weken heb ik dit fraaie deel van Zuid-Limburg met haar gastvrije bewoners nog beter leren kennen. Dankbaar ben ik, dat ik in zo een mooie streek mag wonen, leven en werken.

Intussen heb ik in elke parochie al mensen mogen leren kennen. Deze ontmoetingen deden mij ervaren hoe hecht de gemeenschappen zijn en hoe bewust men is van de eigenheid en van de rijke historie. Maar hoe verschillend we ook mogen zijn, we mogen niet uit het oog verliezen wat we delen. Voor ons als gelovigen is dat op de eerste plaats het geloof in Jezus Christus.

We mogen zijn Blijde Boodschap uitdragen in woord en daad. Geloven maakt je gelukkig. Heel veel mensen ook in onze streek zijn op zoek naar geluk. Door samen te werken en krachten te bundelen kunnen we laten zien waarom Jezus Christus zo belangrijk voor ons is. Zo kunnen we actief en met nieuw elan naar buiten treden. Zodat we niet alleen in onze kerken zichtbaar zijn, maar ook daarbuiten. Daar mogen we samen de schouders onder zetten.

Ik vertrouw op een goede samenwerking en ik hoop veel van u te leren. Maar bovenal hoop ik dat we mogen groeien in geloof, hoop en liefde.

Kapelaan Dassen

 

Uitbreiding samenwerking parochies en nieuwe kapelaan

Zoals u weet is ondergetekende sinds 1 september de pastoor van zeven parochies.

Wij hebben in goed overleg met de penningmeesters de financiële situatie besproken, zoals de gemeenschappelijk te betalen kosten van de kapelaan en mij.

Daarnaast hebben wij in een opbouwende sfeer over de roosters van vieringen gesproken.

Met name voor Mheer en Sint Geertruid zal dit gevolgen hebben voor het tijdstip van de vieringen in het weekeinde.

De nieuwe kapelaan zal op 4 oktober verhuizen van Rolduc naar de pastorie van Mheer. Daarvoor zijn er in Mheer werkzaamheden verricht zoals het schilderen van de woonkamer en de keuken.

Geleidelijk zult u hem ontmoeten en zal hij groeien in zijn nieuwe functie. Hij gaat bijvoorbeeld met de Jonkheid van Mheer mee het bos in om de nieuwe den te zegenen.

Het is allemaal nieuw voor hem, maar hij heeft er heel veel zin in!

Vanaf 1 november zullen wij voorgaan in alle vieringen in Banholt, Mheer, Noorbeek, Reijmerstok, Scheulder en sint Geertruid.

In Margraten zullen wij de vieringen doen als pastoor Janssen verhinderd is, bijvoorbeeld op zijn maandelijkse vrije weekeinde.

Ik hoop dat we in een goede sfeer samen met z’n allen mogen werken aan bloeiende, warme en opbouwende geloofsgemeenschappen in onze prachtige dorpen!

 

pastoor Tervoort

 

VAKANTIE EN DE TOEKOMST

Als ik dit schrijf, beginnen bijna de schoolvakanties. Er is nog veel onzeker: Nederland is rood gekleurd door de corona. Kunnen we naar het buitenland? Hoe gaat het met werken en school na de vakantie? Veel is onzeker.

Wat wel zeker is, is dat er in onze parochies veel gaat veranderen:

Naast de parochies Reijmerstok, Scheulder, Noorbeek en Banholt wordt ondergetekende ook pastoor van Margraten, Mheer en Sint Geertruid.

Pastoor Janssen blijft, tot een nader overeen te komen eindtermijn, de af te spreken pastorale taken verrichten in de parochie Margraten en in de pastorie wonen.

Met ingang van 1 oktober wordt tevens een kapelaan benoemd voor alle genoemde parochies.

Hij gaat tijdelijk wonen in de pastorie van Mheer en later in de pastorie van Margraten, waar hij dan ook de eerstaanspreekbare priester zal worden. Jammer genoeg kan ik de naam van de nieuwe kapelaan nog niet noemen, maar ik verwacht, dat hij zich snel zal thuis voelen in onze parochies. Een hele verandering, een nieuw gezicht erbij en er zal veel gesproken en geregeld moeten worden tussen de parochiebesturen.

Ik heb er alle vertrouwen in dat dit goed zal gaan.

Maar nu eerst de vakantie.

 

Of u nu thuis blijft of weggaat:

Ik wens u een mooie en zonnige vakantie toe!

 

pastoor Tervoort

 

EINDELIJK!

Nu ik dit schrijf is gisteren bekend gemaakt dat er een einde komt aan de mondkapjes en aan vele beperkende maatregelen in verband met de corona-pandemie.

Vele mensen voelen zich opgelucht, zeker ook omdat er de laatste tijd miljoenen vaccins zijn gezet.

Ik merk het zelf in de dependances van de Appelgaard: In Maastricht en ook in de Lommer: De bewoners zitten er zonder mondkapje en zijn blij dat we weer de H. Mis kunnen vieren. Het leven -ook kerkelijk- wordt weer wat vrijer. In Noorbeek is al een verkorte, bescheiden processie geweest en ook Reijmerstok heeft daartoe plannen.

Ik verheug mij op de vieringen van de Eerste H.Communie in Scheulder, Banholt en Noorbeek in september: Waarschijnlijk kunnen we weer vieren als vanouds! Wij mogen ons weer vrij voelen in onze contacten, zeker nu de vakantieperiode er aan komt. Geniet van het goede, dat ons wacht, maar ga nu ook niet gelijk over tot de orde van de dag: Blijf ook herinneren.

Deze vrijheid hebben we te danken aan al die zorgverleners en medisch personeel. Te danken aan het feit, dat we leven in een land waar, ondanks alle commentaar, de vaccinatiegraad enorm is toegenomen en heel veel goed is geregeld.

Ik voel mij heel erg dankbaar, ik hoop dat u dat ook bent!

Ik wens u een heel mooie, vrije en gelukkige zomer!

Misschien kan ik u eindelijk eens ontmoeten in de zon en met een glaasje in de hand!

NEDERLAND TELT ZEVENTIEN BONDSCOACHES

Je komt deze uitspraak vaker tegen. Iedereen heeft zijn of haar mening over de opstelling, het spel enzovoorts over het Nederlands elftal.

Niet als we winnen, dan wordt iedereen de hemel in geprezen, maar bij verlies: overal hoor je dan de commentaren over hoe het anders had moeten gebeuren.

We zullen het de komende tijd zeker weer ervaren bij het Europese Kampioenschap.

Als het over voetbal gaat, is dit nog wel begrijpelijk en soms ook om te lachen.

Maar die mentaliteit zien we ook op ander vlak en zeker in deze coronatijd.

Ga er eens aanstaan: Eind februari 2020 overspoelde de wereld en ook ons land een geheel nieuw fenomeen, een pandemie. Geen enkele deskundige wist snel de consequenties, de ziekteverschijnselen waren wisselend, er waren geen mondkapjes, te weinig beademingsapparatuur, de ziekenhuizen stroomden vol, enzovoorts. Al na enige maanden bezweek een minister onder de enorme psychische druk.

Er kwamen prachtige intiatieven van de mensen om het zorgpersoneel te steunen, inclusief zang, applaus en andere attenties.

Maar nu: Zeventien ministers de Jong zijn opgestaan!

Ze zouden het allemaal beter doen, het is een puinhoop, en vul verder maar in.

Mag er niet van ons gelovige mensen een andere houding worden verwacht?

Een houding van het goede benadrukken, het positieve willen zien, begrip te hebben voor fouten die worden gemaakt in deze hectiek?

Op Bevrijdingsdag heb ik mijn eerste vaccinatie gehad in het Mecc. Ik was beduusd hoe goed alles ging, de vriendelijkheid van de mensen, het kopje koffie daarna. Drinkend aan dat kopje koffie heb ik Maria bedankt voor al die lieve mensen en gebeden voor de Jong en alle deskundigen. Ik had het niet klaar gekregen!

Ik wens u allen een mooie, goede en bevrijdende tijd, dat we spoedig waar dan ook in vrijheid met elkaar een pilsje kunnen drinken, zoals vroeger!

Het glas is halfvol, blijf dat benadrukken!

pastoor Tervoort

 

PINKSTEREN

Je ziet het regelmatig: Mensen, die met hun handen een hartje maken. Laatst zag ik het nog op de televisie een voetballer doen nadat hij een goal had gemaakt. Een simpel maar sympathiek gebaar. Het symboliseert liefde.

Heel wat beter dan een opgestoken middelvinger!

Als het gebaar al had bestaan in de tijd van de apostelen, kan ik mij voorstellen dat zij nadat de Heilige Geest over hen was gekomen in het huis waar zij verbleven, met dit gebaar naar buiten waren gekomen. Zij waren door de Heilige Geest vol van liefde. Liefde voor God maar ook liefde voor alle mensen.

De Heilige Geest, het klinkt abstract, maar is juist heel dichtbij. De Geest van God fluistert ons steeds in: Doe wat Jezus deed: Heb elkaar lief! Maak een hartje naar je medemensen, niet altijd letterlijk met je handen, maar figuurlijk: Straal vriendelijkheid uit, benadruk het positieve in de ander, geef ongevraagd een complimentje (Hoe lang is het geleden dat u uw vrouw of man eens een complimentje hebt gegeven?) en wees een dankbaar mens.

God houdt van iedere mens en Hij wil eigenlijk alleen maar dat wij die liefde in ons leven doorgeven aan onze medemens.

Daarom wens ik u een Zalig Pinksteren, dat wij heel veel hartjes mogen geven aan elkaar!

 

pastoor Tervoort.

PASEN 2021

Nu ik dit stukje schrijf, zitten we nog met z’n allen in de lockdown. Zou je nu vragen aan iemand: “Kijk je uit naar Pasen?” Dan zal het antwoord meestal iets zijn in de trant van: Terrassen open en vrij bij elkaar op bezoek gaan. En dat is logisch: Al zien wij de noodzaak in, het leven is heel beperkt en onvrij door corona.

Toch is het de moeite waard om Pasen te zien in gelovig perspectief:

Eigenlijk is ons hele leven een soort van constante lockdown, we zijn in heel veel dingen beperkt. Zeker als we geconfronteerd worden met eenzaamheid, relatieproblemen, ziekte, ouderdom, vragen als: Hoe ziet mijn toekomst er uit, conflicten zonder zichtbare oplossing, te veel om op te noemen.

De laatste weken heb ik vier keer aan mensen het Sacrament van de Zieken mogen geven. Mensen, vaak al in een jarenlange lockdown door lichamelijke en/of geestelijke problemen. Meestal lees ik dan het Evangelie van de kruisdood van Jezus en Zijn verrijzenis. Iedere keer is het een blij en ontroerend moment om de handen op te leggen en de zieke te zalven: Er komt een einde aan uw beperkingen, uw lockdown gaat snel een einde vinden bij God: U zult uw geliefden weer ontmoeten, die u misschien al zo lang moet missen, u zult ècht vrij zijn in de eeuwige liefde!

Lieve mensen, dat geloof in ons eigen Pasen door de kruisdood van Jezus en Zijn Verrijzenis wens ik u allen toe!

Zalig Pasen!

 

Pastoor Tervoort

3 FEBRUARI 2021

Die datum zal in Noorbeek in ieders geheugen gegrift zijn.

1 Februari het Patroonsfeest van Sint Brigida gevierd, 2 februari Maria Lichtmis.

En dan is er niets meer te vieren: De kerk staat in brand!

Dankzij een opmerkzame voorbijganger, die rook zag en de zeer snelle aanwezigheid van de brandweer, bleef het gebouw bespaard.

Maar het prachtige altaar is volledig verwoest, het orgel zwaar beschadigd en de hele kerk beroet.

Er was een teken van hoop: Het beeld van St. Brigida evenals de versiering rond het beeld was onaangetast.

Zaterdag- en zondagmiddag daaropvolgend was de kerk open voor de parochianen.

Er zijn zo’n driehonderdvijftig mensen geweest, menigeen verliet de kerk met betraande ogen.

Hartverwarmend waren de reacties van zeer velen, die reageerden om hun medeleven te betuigen en hulp toe te zeggen.

We zijn al drukdoende om met medewerking van Verzekering, Bisdom, Monumentenzorg, Gemeente en vele deskundigen een plan op te stellen.

De vieringen worden gehouden in het Paviljoen.

Onze droom is om 1 februari 2022 het feest van St. Brigida weer in de kerk te vieren, weliswaar met een ander altaar, maar verder de kerk weer in volle glorie!

Dank voor het medeleven van de kerkgemeenschappen uit ons cluster.

Mag ik u vragen om te bidden voor de parochie Noorbeek?

 

pastoor Tervoort