WE HEBBEN U NODIG

Begin dit jaar klonk op zondagochtend de geloofsbelijdenis (het Credo) in de kerk. Tijdens het zingen kwam een kleuter uit de bank en ging dansen in het middenpad van de kerk. Met gevoel voor de maat en de melodie van het aloude gezang draaide het kind in het rond. Ik heb nooit geweten dat je op het Credo ook kunt dansen. Dat leerde ik van die kleine, ze droeg haar steentje bij aan de liturgie.

Onlangs las ik over een kleine kerk. Elk weekend komen de dorpsbewoners er samen. Ieder draagt een ouderwets olielampje in de hand. Ze zijn al eeuwenlang eigendom van de kerk. De gelovigen ontvangen het lampje in bruikleen. De lampjes gaan van hand tot hand, van generatie op generatie. In de kerk worden de olielampjes aangestoken en op de kerkbanken geplaatst. De mensen komen trouw, want ze weten dat het in de kerk donkerder wordt als ze thuisblijven. Zo dragen ook zij hun steentje bij.

Er zijn mensen nodig die in de kerk present zijn. Die samen een levende gemeenschap willen zijn rondom Jezus Christus. Die zich verzetten tegen het donker in de wereld. En die zich willen bemoedigen in het geloof, in het leven. Dus kom eens af en toe de liturgie meevieren. Niet omdat het moet, maar omdat het mag en waardevol is. En neem een kleine taak op u, als de kerk u iets waard is. We hebben u nodig. Draag uw steentje bij. Als iedereen zijn steentje bijdraagt, blijft het goed gaan met onze parochies. Dank u wel alvast!

Kapelaan Dassen

HET SEIZOEN VAN DE PROCESSIES GAAT WEER BEGINNEN

Altijd weer een prachtige tijd in onze dorpen:

De Broonk oftewel Processie.

Het hele dorp kijkt er naar uit, de Jonkheden bereiden zich voor, de muziek, de schutterijen, buurtschappen, koren, kortom iedereen werkt samen voor dit Feest van Geloof en Saamhorigheid!

Niet toevallig vieren we in dit voorjaar tevens de Eerste Communies, het Feest, dat alle communicanten voor de eerste keer de Heilige Communie mogen ontvangen: Jezus Christus, die Zich aan hen voor de eerste keer schenkt met Zijn Heilig Lichaam.

En in de Broonk draait alles om diezelfde Heilige Hostie, het Lichaam van Christus. Als priester is het iedere keer weer een grote eer om Jezus letterlijk in de monstrans te mogen dragen.

Ik weet nog goed mijn eerste keer: Ik had de tranen in mijn ogen.

Jammer genoeg kan ik de processies zelf niet meer lopen, maar ik weet van hen, dat de kapelaans die eer hetzelfde ervaren: Jezus letterlijk temidden van u te mogen dragen door onze prachtig versierde dorpen.

En daarna Kermis, dat hoort erbij: Wij katholieken vieren Christus in ons midden, maar dat vraagt er ook om het feest van het leven samen te vieren!

Overigens: Wist u dat het woord “kermis” van het woord “kerkemis” stamt?

Ik wens u allen een mooie Broonk toe, een prachtige combinatie van geloof, traditie en samen feest vieren!

De Processies zijn:

Banholt 19 mei
Bemelen en Mheer 26 mei
Cadier en Keer en Scheulder 2 juni
Margraten en Noorbeek 9 juni
St Geertruid 16 juni en
Reijmerstok 14 juli.

pastoor Tervoort

 

EEN PAASGROET

Wij vieren Pasen. Met Maria Magdalena en de andere vrouwen, met de mannen van het eerste uur staan wij bij het graf van Jezus. De steen is weggerold. Witte gewaden liggen opgevouwen. Het graf is leeg! Het lege graf: geen bewijs van Jezus’ opstanding, maar een uitnodiging om te geloven dat Hij nooit meer kan sterven: de gekruisigde, Hij leeft!

Geloven in de verrijzenis is niet zonder logica. Jezus kondigde zijn verrijzenis aan. Hij getuigde altijd al  dat wij mensen geschapen zijn om te leven. Hij haalde een melaatse uit zijn isolement.

Hij vergaf zeven maal zeven keer.
Hij streek licht in het oog van een blinde.
Met die herinneringen staan wij met de apostelen en met Maria Magdalena bij het graf.  Ons verstand is nu ontoereikend.
Het hart ziet wat het verstand niet bevat: Jezus leeft; Hij is de Christus! Liefde is sterker dan de dood. God is liefde.

Niemand wordt geboren om op een begraafplaats of in het crematorium te eindigen. Sterven is thuiskomen bij de Vader, in Zijn huis, waar plaats is voor velen.
Pasen is evenwel niet alleen voor later maar ook voor hier en nu. Pasen zendt ons de wijde wereld in. Zoals Jezus de aarde bewoonbaar maken. Kiezen voor de mens. Leven brengen in een stervende wereld. Het leven koesteren, al is het nog zo verwond.

Pasen: het hoogfeest van de waardigheid van de mens. Pasen: het hoogfeest van Gods trouw aan zijn schepping. Daarom van harte: ZALIG PAASFEEST!

Kapelaan Dassen

 

VEERTIGDAGENTIJD. OP WEG NAAR PASEN!

We zijn nu midden in de Veertigdagentijd, de voorbereiding op het Feest van de Verrijzenis.

Voor de ouderen onder ons de herinnering aan vasten en vastentrommeltje, het snoep dat je niet mocht eten en bewaren moest tot Pasen:

En daarna met alle paaseitjes was het één snoepfestijn!

Gelukkig behoort dit tot de herinneringen, we zijn ons nu bewust, dat het meer een tijd is van bezinning, van nadenken over ons leven : Vragen als wat is belangrijk voor mij en mijn naasten, wat kan er beter in mijn leven, wie is Jezus nog voor mij?

Iedereen is druk, we worden enorm opgeslokt door informatie, werk, geluid, Tik Tok of andere digitale versnaperingen.

Zullen we ons de komende tijd niet af en toe rustig, los van alles wat ons afleidt, de tijd nemen om ons  de vraag te stellen:
Hoe is het met de liefde in mijn leven?
Ben ik liefdevol voor mijn vrouw, man, kinderen of ouders of zit ik met mijn naasten in een zekere sleur?
Wie zegt nog wel eens, onverwacht zonder directe aanleiding: “Ik hou van jou!” Het kost niets, maar brengt als het oprecht is veel goeds aan de ander!

En dan komen we eigenlijk vanzelfsprekend bij Jezus: Hij is hèt voorbeeld van liefde: Voor Hem was iedereen aanleiding om liefdevol en vergevingsgezind te zijn: Altijdvergevend, Hij gaf iedereen weer een nieuwe kans, stelde Zichzelf nooit centraal, maar altijd de ander!

Zullen we dat eens proberen deze Veertigdagentijd?

pastoor Tervoort

 

VALENTIJNSDAG

De advertenties en winkels met roze harten zijn er eerstdaags weer. De commercie stort zich op Valentijnsdag.
Maar wie kent de naamgever nog?

Sint Valentinus leefde in de derde eeuw en was bisschop van Terni, een plaatsje zo’n 100 kilometer ten noorden van Rome. Keizer Claudius II had destijds besloten, dat soldaten tijdens hun legerdienst niet mochten trouwen. Een legende leert dat Sint Valentinus de liefde voornamer vond dan de wetten van de keizer. Hij zegende het huwelijk van een soldaat en zijn vriendin.
Dit kostte Sint Valentinus letterlijk zijn hoofd.

Wat is de aantrekkingskracht van Valentijnsdag? Misschien dat we over de liefde niet uitgepraat en uitgezongen raken. Ieder van ons verlangt naar vriendschap en liefde. De mens hunkert naar verbondenheid. Maar de mens wil er niet bekneld in raken. Liefde moet daarom altijd ruimte laten en respect voor elkaars eigenheid. Maar ze kan niet vrijblijvend zijn; ze moet van twee kanten komen.

Als Sint Paulus spreekt over geloof, hoop en liefde dan zegt hij dat de liefde de grootste van de drie is. Maar ze kunnen eigenlijk niet zonder elkaar. De liefde kan niets zonder de stap van het geloof; je kunt niemand liefhebben in wie je niet gelooft. En liefde kan niet duren zonder hoop. Want liefde is een grote stap in geloof en een fameuze sprong van hoop.

Elkaar laten voelen: ik ben er voor jou! Niet: jij bent er voor mij, want dat beknelt. Ik ben er voor jou!
Dat is al sinds mensenheugenis de naam van onze God.
Want waar vriendschap is en liefde, daar is God.

Een liefdevolle Valentijnsdag voor allen!

Kapelaan Dassen

 

OP NAAR HET NIEUWE JAAR

Altijd weer een moment van bezinning, alleen of samen met andere mensen, de vraag:
Wat zal het Nieuwe Jaar ons brengen? Wij denken dan via allerlei invalshoeken: Gezondheid, het gezin, werk, de wereld waarin wij leven, enzovoort.

Ik wil eens met u kijken naar het Nieuwe Jaar via een voor u niet vanzelfsprekende vraag:
Wat gaat ons 2024 brengen als Samenwerkingsverband van onze kerken in het Cluster Margraten-Terlinden?

Het verband krijgt in ieder geval zijn vaste vorm: Per 1 januari komt Cadier en Keer erbij.

En per 1 juli, als pastoor Pijpers tachtig jaar is geworden, zal ook Bemelen erbij komen.Wij zijn dan met negen kerken met één groot Kerkbestuur, bestaande uit twee door de Bisschop benoemde Kerkbestuursleden per kerk en ondergetekende als pastoor, dus voorzitter. Natuurlijk merkt u hier niet zoveel van, omdat elke kerk  zijn eigen groepen vrijwilligers en eigen bestuur heeft. Maar het officiële Kerkbestuur bepaalt wel het beleid.Ook merkt u het wel eens aan het rooster van de vieringen: Niet alle wensen kunnen per kerk worden ingevuld, zeker na 1 juli als we de vieringen moeten verdelen tussen negen kerken. Ook zullen in de kerken, waar dat nu nog niet is, vrijwilligers zich moeten gaan toerusten om voor te gaan in Woord-en-Communiediensten en zal er meer samenwerking komen tussen die werkgroepen. Samenwerking op alle vlak

en dus ook op het niveau van de werkgroepen zal ècht meer moeten groeien! Dat wil ook zeggen dat de bijna automatische reactie: “Dat hebben we altijd zo gedaan”, misschien eens wat minder moet worden gebruikt. Zie ook de voordelen van een groter verband: We zijn met drie priesters, die ons kunnen verdelen over de kerken, ook rekening houdend met ieders sterkere en minder sterke kanten. Wij zijn gemeenschappen met allemaal onze eigen tradities, waar we samen zuinig op zijn en die wij zullen koesteren naar de toekomst toe !

Samen bouwen aan onze toekomst onder Gods Zegen, op naar het Nieuwe Jaar !

pastoor Tervoort

 

ADVENT

In het weekend van 2 en 3 december begint weer de Advent: Samen in verwachting zijn van het Kerstfeest, het vieren van de geboorte van Jezus.
Ik denk in deze tijd vaak aan Maria: Hoe zou zij alles hebben beleefd van af de aankondiging van de Engel, dat ze Moeder van Gods Zoon zou worden, tot die reis naar Bethlehem.
Op een ezel vanaf Nazareth naar een onbekende stad, bevallen van een Kindje, zonder haar moeder of andere bekenden in de buurt. Die laatste weken voor de geboorte:

Zou ze veel hebben gebeden ?
En dan gaan je gedachten uit naar datzelfde land in deze tijd, we noemen het ook nog ” Heilg Land “, aan al die moeders in verwachting, die niet eens weten of hun kindje de ellende zal overleven, die weten dat er al duizenden kinderen in hun land de laatste tijd zijn gestorven.

Door puur geweld, pure haat. Ook haar Zoon is aan het kruis gestorven omdat mensen Hem haatten.
Ik geloof vast dat Maria in de hemel meeleeft en meehuilt met al die vrouwen. En wat kunnen wij?
Met Maria ons opstellen onder Zijn kruis.

Beseffend dat Gods Zoon is gestorven voor alle mensen, of het nu islamieten zijn of joden, christenen of “anders- en niet gelovenden”.

Met Maria een traan laten voor al die onschuldige kinderen en moeders. Blijven hopen en bidden voor een betere wereld.

pastoor Tervoort

ENGELEN

Aartsengelen en beschermengelen: zegt het u nog iets? Met kerstmis zijn ze niet van de lucht. In de kunst en in kerken zijn ze veelvuldig afgebeeld.

De Bijbel is vol van engelen. Angelos: bode betekent hun naam. Ze overbruggen de afstand tussen de wereld van God en die van de mens. Ambassadeurs van God zijn het. Overal waar in de Bijbel een engel optreedt, ervaren de mensen Gods aanwezigheid. Dat kun je ook in mensen ervaren, er zijn ook engelen van mensen. U kent er vast een paar.

Aan de aartsengelen is een specifieke taak toevertrouwd. Michaël is de engel van het oordeel, die de strijd aanbindt met de krachten van het kwaad. Rafaël moet de jonge Tobias begeleiden en behoeden op zijn gevaarlijke tocht. Gabriël is degene die de blijde boodschap van Jezus’ menswording mag verkondigen aan Maria.

De engelbewaarders drukken het diepe geloof uit dat God zorg heeft voor ieder van ons persoonlijk. Daarom verbeelden we engelen met vleugels, om overal te kunnen zijn. Dat is het hart van het evangelie. Jezus wil dat ook laten voelen. Niemand is van God verlaten. Al kan het soms zo voelen. We gaan Hem ter harte. Hij bewaart ons in zijn hand.

In de Bijbel lezen we; “Want hij heeft zijn engelen bevolen,  dat zij u beschermen op al uw wegen; dat zij u op handen dragen en gij uw voet niet zult stoten aan een steen. (Psalm 91,11-12). Felix Mendelssohn Bartholdy heeft bij deze tekst prachtige muziek gecomponeerd. Het lied heet: “Denn er hat seinen Engeln befohlen über dir.” Het is een prachtig wiegenlied geworden, beluistert u het maar eens op youtube.

Paul Klee tekende in 1939 zijn “Engel voller Hoffnung.” Zijn engel is maar één lijn. Een hulplijn tussen God en mens. Houd hem in ere jouw beschermengel en wees er zelf een!

Kapelaan Dassen

 

VERDELING PAROCHIES TUSSEN DE PRIESTERS

Sinds de komst van kapelaan Dassen en later de komst van kapelaan Horstman werken wij in ons pastorale team met “aandachtsparochies”: Voor elke parochie is een priester

de “eerstaanspreekbare” voor Dopen, Huwelijken, Uitvaarten, Eerste Communies en bijvoorbeeld ook gezinsmissen en andere bijzondere parochievieringen. Dit systeem is blijkbaar nog niet voor iedereen even duidelijk, vandaar deze uitleg.

De verdeling is als volgt:

Noorbeek, Banholt, Mheer en Sint Geertruid: pastoor Tervoort.

Dit mede omdat de kinderen van de eerste drie op dezelfde school zitten, denk bijvoorbeeld aan de lessen voor Eerste Communie en Vormsel.

Scheulder en Reijmerstok: kapelaan Dassen.
Cadier en Keer en vanaf half 2024 Bemelen: kapelaan Horstman.
Margraten wordt een duo-baan: Weliswaar gaat kapelaan Dassen eind oktober verhuizen naar de pastorie van Margraten, maar omdat hij wekelijks ruim twee dagen verbonden is aan het Grootseminarie Rolduc, concreet iedere woensdag en vrijdag, en soms nog zaterdag zullen de taken rond Dopen, Huwelijken en Uitvaarten verdeeld worden tussen kapelaan Dassen en ondergetekende. Kapelaan Dassen is verder voor de gezinsmissen, eerste Communie en Vormsel. Ondergetekende zal betrokken zijn bij alle beleidszaken, zoals Parochiebestuur, Pastoraal Overleg enzovoorts.

Kapelaan Horstman zal vaker gaan inspringen bij vieringen in alle kerken, als de agenda’s van kapelaan Dassen en mij overvol dreigen te raken. Minstens een keer per twee weken komen wij als pastoraal team bijelkaar, om alles met elkaar door te spreken en ook de week- en weekendvieringen te verdelen.

Ik mag u zeggen, dat, hoe verschillend wij ook zijn, er een goede sfeer is en er sprake is van echte collegialiteit!

 

Pastoor Tervoort

 

LISSABON 2023

Anderhalf miljoen jongeren uit alle delen van de wereld waren begin augustus op uitnodiging van Paus Franciscus samen in Lissabon (Portugal). Ze namen deel aan de Wereldjongerendagen (WJD), het grootste jongerenevenement ter wereld.
Ook onze samenwerkende parochies waren vertegenwoordigd.

Tijdens de WJD in Parijs en Keulen mocht ik er bij zijn. Het voelde als een warm bad. Het was indrukwekkend en inspirerend om samen het geloof vieren. Onvergetelijk was het om met meer dan een miljoen mensen buiten te slapen onder de sterrenhemel.

De WJD doen je ervaren dat de Kerk jong, universeel en dynamisch is. Zoveel jonge mensen die willen groeien in geloof, hoop en liefde; die willen getuigen van Jezus die in hun leeft.

De jongeren beleefden ook dit jaar een meerdaags programma van gebed, catechese, vieringen, muziek, dans, cultuur én festival. Hoogtepunt vormde het weekend met de kruisweg, de nachtwake én de afsluitende eucharistieviering in de open lucht.

Paus Franciscus zei tot de jongeren; “Wees niet bang, wees niet bang. Meer nog, het is Jezus zelf die nu naar je kijkt, Hij kijkt naar je, Hij die je kent, kent het hart van ieder van jullie, kent het leven van ieder van jullie, kent de vreugde, kent het verdriet, de successen en de mislukkingen, Hij kent je hart.” En hij zij ook:

“Ga naar buiten en breng iedereen binnen, jong en oud, gezond en zwak, rechtvaardigen en zondaars. Iedereen, iedereen, iedereen! In de kerk is plaats voor iedereen.” Behartenswaardige woorden voor ons allemaal.

Kapelaan Dassen

 

Het verslag van een deelnemer uit Reijmerstok kunt u lezen op deze website onder: Cluster Informatie / Nieuws