DANKBAAR

Laatst sprak ik met een echtpaar, die beiden graag andere mensen helpen.

Hij klust voor ouderen, die dat niet zelf kunnen. Samen deden ze in de coronatijd voor verschillende mensen de boodschappen, als die mensen zelf niet het huis uit konden/ durfden.

Zij is altijd bereid om iets te koken voor anderen of met andere klusjes te helpen.

Kortom een echtpaar, waarvoor ik een diep respect heb.

Zij vertelden mij, dat ze laatst van een ouder, hulpbehoevend echtpaar een lange brief kregen, waarin zij hun dank uitspraken voor alle hulp die zij van hen hadden gekregen.

Ik mocht de brief lezen: Hij was ontroerend mooi geschreven en deed de mensen zichtbaar goed.

Misschien een aanleiding voor ons allen om eens stil te staan bij de vraag: zijn wij zelf genoeg dankbaar en spreken we dat ook uit?

Als pastoor ben ik mij bewust, dat ik dagelijks heel veel te danken heb aan heel veel mensen, met name alle vrijwilligers in alle parochies.

Ik heb mij voorgenomen om dat vaker uit te spreken.
Doet u met mij mee?

pastoor Tervoort

HERFSTKLEUREN

Onze mooie streek wordt één feest van najaarskleuren.

De bomen krijgen stilaan hun herfsttinten. Maar ook dat gaat voorbij en dan zien we een wirwar aan vreemd gevormde takken die naar de hemel wijzen of naar de grond buigen. Sommigen worden er mistroostig van. Het herinnert ons aan eindigheid en ouder worden. We verliezen onze jeugd, onze haren en onze dierbaren. Aan pijn is niet te ontkomen.

Het leven heeft ook waarde als de krachten afnemen. Als je het een niet meer kunt, kun je het andere nog wel. De herfst kan ook mooi zijn. Het leven is een geschenk van God. Het leven is je gegeven om er iets van te maken. Het leven draagt waarde in zich. Niet wat je hebt of presteert maakt die waarde uit, maar wie je bent. Of beter gezegd wie je geworden bent: mild en dankbaar voor alle goede dingen.

Ons leven mogen we teruggeven aan God. Rijker door alle goeds wat we ermee deden. We geven het terug maar ook dan wordt het ons niet afgenomen. Wat ons eens als geschenk gegeven is, blijft gegeven. Het leven wordt na de dood veranderd, niet ontnomen. Dat is ons geloof en dat geeft steun, moed en hoop, ook als het herfst wordt in ons leven.

Kapelaan Dassen

 

SEGIETERE 800 JOAR

 In het weekeinde van 2, 3 en 4 september viert de parochie en de hele gemeenschap van Sint Geertruid haar achthonderd jarig bestaan.

De parochie van sint Gertrudis werd in 1222 opgericht door de Bisschop van Luik, waar onze hele streek toen onder hoorde.

Het Bisdom Roermond werd pas veel later opgericht.

Acht honderd jaar officieel een kerkgemeenschap, een reden om bij stil te staan ! Zeker ook voor de andere parochies in ons samenwerkingsverband:

Al eeuwen vieren wij samen in onze dorpen dat zelfde geloof, komen mensen samen om de Sacramenten te ontvangen, samen te bidden, samen te rouwen en feest te vieren !

Een reden om dankbaar te zijn ten opzichte van onze voorouders, die vaak onder moeilijke omstandigheden onze kerken hebben gebouwd: Hoeveel offers hebben ze hier voor over gehad !

 

Gelukkig is het geloof in onze parochies nog springlevend als je ziet hoeveel kinderen er worden gedoopt en hoe ook de Eerste Communies en Vormsels nog levende tradities zijn.

Onze kerken staan nog  letterlijk en figuurlijk centraal in onze dorpen !

Voor de toekomst vraagt dat zeker ook de inzet van velen om het zo te houden:

Om alles in stand te houden hebben we overal vrijwilligers nodig, daar draaien onze parochies om: Een idee voor u ?

We kunnen iedereen gebruiken!

En voor nu: Proficiat aan de parochie en de gemeenschap van sint Geertruid!

pastoor Tervoort

VAKANTIETIJD

De scholen zijn vrij, mensen krijgen vakantie. Ook in de parochie merken we het. Koren zijn vrij en werkgroepen vergaderen even niet. Het is goed dat er zo een rustperiode is. Ook in de natuur treffen we die aan. Sommige dieren houden hun winterslaap en ook de landbouwgrond moet tot rust komen. Tot rust komen is ook belangrijk voor mensen.

Een periode van rust kan ons op andere gedachten brengen. Het doet ons loskomen van onze haast en beslommeringen. Stilstaan bij wat je doet en waarom je het doet. De warmte van de zomer op je huid voelen en de stilte horen. Dankbaar zijn dat je leeft.

Eens praten met jezelf en met God. Want God is een vriend van de stilte, je hoort Hem niet als je jakkert.

De vakantie helpt ons tijd te maken om dingen te verwerken waarvoor je wegliep. Tijd voor een goed gesprek. Tijd voor een gebed van dank en verwondering. Tijd om te genieten. Want wie niet meer kan genieten, is vaak zelf niet meer te genieten. Dat alles kan de vakantietijd zijn. Daar hoef je trouwens niet ver voor te reizen, dat kan ook dicht bij huis. Neem de tijd en geniet van de rust. Een goede vakantie allemaal!

Kapelaan Dassen

TROTS OP ONZE DORPEN

Wij zijn volop in de tijd van de Sacramentsprocessies.
Nu ik dit schrijf hebben we de Bronk al gehad in Banholt, Mheer en Scheulder.

Komend weekeinde wachten nog Noorbeek en Margraten en daarna sint Geertruid en Reijmerstok.

Voor mij als pastoor een geweldige ervaring om dit voor de eerste keer hier te mogen meemaken ! Ik ben onder de indruk van de inzet van al die parochianen, die onze dorpen zo prachtig versieren. Dagen vantevoren worden de erebogen al opgezet en bereidt men zich samen voor. De prachtige bloemtapijten, de wapperende vlaggetjes, vanen en aan alle huizen hangt een vlag.

En dan de dag van de processie: Wat mogen we trots zijn op onze muziekkorpsen en schutterijen en zeker niet te vergeten de verschillende Jonkheden !

Ontroerend vond ik het om te zien hoeveel mensen neerknielen ter ere van het Heilig Sacrament, want laten we niet vergeten dat het daarom draait: Jezus Christus, die wij letterlijk met ons mee mogen dragen in de Heilige Communie.

Dit alles is een reden voor u allen om trots te zijn op het dorp waarin u woont, dat meen ik uit de grond van mijn hart.

Laten we allen deze gemeenschapszin koesteren, zoeken naar wat ons bindt en niet wat ons scheidt. Samen ook het glas heffen met elkaar en proosten op onze dorpen!

pastoor Tervoort

 

PINKSTEREN

“Hier heerst een goede geest”, hoor je soms zeggen in een bepaald gezelschap. Wie of wat is dan wel die “goede geest”?  Hij lijkt even ongrijpbaar als de wind.  Je voelt hem wel maar kunt hem niet vastpakken. En morgen kan hij verdwenen zijn en valt de sleur weer over het gezelschap. De “goede geest” is er gewoon of hij is er niet. Claimen kun je hem niet. Je kunt alleen dankbaar zijn als hij er is.

Gods goede geest is de heilige Geest. Goed is Hij en heilig tegelijk. Even ongrijpbaar als de goede geest onder mensen. De bijbel leert dat Hij is als vuur, water en wind. Geen mens kan Hem grijpen. Hij is als zand en water dat door je vingers glipt.  Gods Geest daalt neer op wie hij wil. Zoals een windvlaag over de kruinen van de bomen strijkt, zo inspireert Hij mensen waardoor de een wijsheid bezit, de ander een heldendaad verricht en weer een ander tot inzicht komt.

De Helper, zo noemt Jezus de heilige Geest die Hij ons nalaat. Gods Geest troost en sterkt mensen. Hij geeft mensen de kracht het goede te doen en het kwaad te vermijden. Bidden we om Zijn komst en nog meer dat Hij open harten vindt! Wij wensen u een inspirerend Pinksterfeest, zalig Pinksteren!

Kapelaan Dassen

 

HET HEILIG SACRAMENT

De tijd van de Eerste Communievieringen breekt weer aan.

Evenals de Sacramentsprocessies in onze parochies.

Het is daarom eens goed om ons de vraag te stellen:

Wat weet ik van dit Sacrament ?

Toen Jezus met Zijn apostelen bij het Laatste Avondmaal aan tafel zat, heeft Hij ons allen dit Sacrament geschonken met de woorden: “Doe dit als jullie Mij willen gedenken”

Het brood en de wijn veranderen steeds weer als de priester Jezus’ woorden uitspreekt in Zijn Heilig Lichaam en Bloed.

Iedere keer mogen we in de Communie één worden met Jezus Zelf. En we dragen  de Heilige Hostie ook mee in de processie: Alle muziek, versieringen, groepen die meelopen is ter ere van Jezus in dit Heilig Sacrament.

Als toegevoegd in uw parochieblad vindt u uitleg over de Heilige Communie, geschikt voor jong en oud.

Ik hoop, dat u de moeite neemt om dit te lezen, al of niet met uw kinderen. Ook namens de kapelaan wens ik allen mooie Communiefeesten, veel devotie als u ter Communie gaat en uiteraard Mooie Processies !

Pastoor Tervoort

 

HET LAATSTE STUKJE?

Zou dit dan mijn laatste stukje zijn in de parochiebladen over de coronapandemie?

Het ziet er nu goed uit. Nu ik dit schrijf verwachten we allemaal volgende week weer carnaval te kunnen vieren, twee jaar na de uitbraak na carnaval in 2020.

Niemand weet het zeker: Blijft het hierna een gewone griep, komt er een nieuwe versie, zijn we te vroeg optimistisch?

Niemand weet het, maar velen gaan niet zomaar terug naar een nieuwe werkelijkheid: We gedenken de vele slachtoffers, zoals pastoor Graat van Banholt, Noorbeek en Reijmerstok en zovele anderen uit onze parochies.

En vergeet ook niet de mensen, die aan longcovid lijden: Nog steeds niet de oude zijn en misschien blijvende klachten houden.

Het was een moeilijke tijd voor heel veel mensen en dat laat zijn littekens na.

Ik wens u allen van harte toe, dat hoe blij we zijn met alle versoepelingen en hoe lekker het biertje samen met carnaval en daarna zal smaken, we misschien ook wat meer nadenken over ons leven: Wat is werkelijk belangrijk, ben ik wel genoeg attent voor mijn naasten, leef ik misschien niet wat oppervlakkig?

Vragen die de afgelopen periode, hoop ik, wat logischer zijn geworden.

We gaan na Aswoensdag de Veertigdagentijd beginnen als voorbereiding op het Paasfeest.

Een tijd van bezinning, van onszelf de vraag stellen: Hoe leef ik eigenlijk: Stel ik mijzelf centraal of wil ik er zijn voor mijn vrouw, man, kinderen, mensen die mij nodig hebben?

Laten we er samen een mooie nieuwe start van maken en………………onze kerken zijn weer helemaal open zonder beperkingen voor u allemaal!

pastoor Tervoort

 

Het Nieuwe Jaar 2022

Beste parochianen,

Vorig jaar schreef ik in mijn Nieuwjaarsboodschap aan de parochianen van het toenmalige Parochieverband: Ik wens u toe dat het beter zal worden dan het afgelopen jaar!

Voor een deel is dat uitgekomen: Er kwamen de vaccinaties, in de zomer hebben wij meer vrijheid gekend dan het jaar daarvoor, de verenigingen kwamen weer bij elkaar, heel belangrijk voor onze gemeenschappen! In Banholt is zelfs de laatste zondag van augustus de ouderwetse Broonk gehouden.

Toen ging het weer de verkeerde kant op: De ziekenhuisopnames stegen, we kregen de Deltavariant en we zijn nu al aan de Omikronvariant, niemand weet welke kant het opgaat.

De vraag aan ons allen is: Hoe stellen wij ons op in deze onzekere tijd?

Ik verbaas mij soms over de negativiteit van mensen: ik hoorde een kerkganger zelfs zeggen: “Van mij mogen ze de Jonge in de gevangenis zetten” Natuurlijk is er de neiging tot negativiteit, tot moedeloosheid bij mensen.

Maar als gelovigen mogen we toch ook een andere kant belichten. De kant van het zoeken naar het goede, het positieve en vooral ons vermogen tot liefde en mildheid!

Toen ik hoorde dat de Bischoppen de vieringen na 19.00 uur, ook in de Kerstnacht, hadden afgeraden was ik boos. Diezelfde avond bad ik tot Maria. Er kwam rust over mij heen. Het was alsof Zij tot mij zei: Was ik boos toen ik in die koude stal mijn Kindje kreeg, was ik boos toen ik onder het kruis stond van datzelfde Kind?

Ik was ontroerd en ging een kaarsje bij Haar opsteken.

Laten wij niet boos zijn, niemand iets verwijten, het leidt tot niets!

Ik wens u allen een Zalig Nieuwjaar, waarin we zoeken naar het goede, het positieve.

En…. Misschien wat meer bidden tot onze Moeder Maria, het helpt!

 

pastoor Tervoort

 

Onderweg naar Kerstmis

Eerstdaags mogen we advent en kerstmis vieren.
Voor de tweede maal tijdens de Covid-19-pandemie.
De terugkeer naar de normaliteit gaat minder snel dan we hoopten. De vele maatregelen en protocollen vragen ons wijselijk om afstand te houden. We hebben ons leven anders moeten inrichten. Zowel thuis als op school, op het werk, in de kerk en in het verenigingsleven verlangen we weer naar “het oude normaal”.  We verlangen naar fysieke geborgenheid en echt samen leven.
We beseffen eens te meer dat niet alles maakbaar is.

Hoe zat het ook weer met kerstmis? Kun je kerstsfeer maken of kopen? In de winkels is alles te krijgen wat nodig is voor de kerstsfeer.  Dennebomen en lichtjes, ballen en slingers en alle ingrediënten voor een heerlijk feestdiner. “I am dreaming of a white Christmas” klinkt misschien op de achtergrond. Maar het zal wel weer te warm zijn, dit jaar. Misschien dat we met de spuitbus de ramen wit kunnen spuiten? Doen alsof?

Wat hebben we ervan gemaakt, van Kerstmis?  Door te veel glitter en glamour sneeuwt Kerstmis onder. Want het wezenlijke van Kerstmis kun je niet kopen. En kun je niet maken. Het moet je geschonken worden. En het wordt ons geschonken als je je nog verwonderen kunt… “Een Kind is ons geboren” (Jes. 9,5), klinkt het in onze kerken. Ieder kind: een klein wonder.  Wie het in z’n armen neemt beseft opeens hoe kostbaar een mensenkind is, hoe belangrijk zorgende handen zijn en hoe afhankelijk de een van de ander. Een kind doet je je stoerheid afleggen. Het roept verwondering op en maakt het beste in je wakker.

Hoe kan het toch? De grote God die het heelal vervult, heeft zich klein gemaakt. Niet groter dan de maat van Maria’s schoot. Herders en wijzen raken niet uitgekeken op dat Kind, Gods eigen Zoon, liggend op stro. Laten we ons verwonderen over wat er van dit Kind gezegd wordt.  Wie er zich over verbaast wie het Jezuskind is, wordt er stil van en richt zijn leven er naar in. Kerstmis is meer dan sfeer. Kerstmis heeft vooral met verwondering van doen en met verandering van leefstijl. Laten we ons in de advent heel bewust voorbereiden op de geboorte van Jezus.

Kapelaan Dassen